Ηρωισμός ή καταστροφή;

Κάνοντας μια βόλτα στο Φατσοβιβλίο βλέπω μια πόλωση: 

Από την μια οι ρεαλιστές που πιστεύουν ότι η νέα κυβέρνηση ακολουθεί επικίνδυνη πολιτική που θα οδηγήσει στην καταστροφή κι από την άλλη οι ενθουσιώδεις που βλέπουν την κίνηση Τσίπρα και Βαρουφάκη σαν ηρωική.

Για να ξεκαθαρίσω την θέση μου, τείνω προς την δεύτερη μερίδα χωρίς όμως να έχω ψευδαισθήσεις. 
Οι ευρωπαίοι ηγέτες σίγουρα θα κοιτάξουν το συμφέρον πρωτίστως των τοκογλύφων και των άλλων "παράσιτων" (συγνώμη "ελίτ") που κυβερνούν την χώρα μας τα τελευταία 5 χρόνια. Έχουν όλα τα "χαρτιά" στα χέρια τους και αν δεν θέλουν να διαπραγματευθούν, το παιχνίδι θα τελειώσει εκεί. Το θέμα είναι πόσο αποφασισμένοι είναι και ως που θα το τραβήξουν και επίσης πόσο έξυπνοι και λογικοί είναι. Για τα δύο τελευταία δεν τρέφω και πολλές ελπίδες, αν κρίνω από την "ρεαλιστική" τους πολιτική των τελευταίων χρόνων.

Στο εσωτερικό μέτωπο, τράπεζες και ΜΜΕ έχουν ήδη ξεκινήσει πόλεμο για να πιέσουν την κοινή γνώμη να την τρομακρατήσουν και να δημιουργήσουν καταστάσεις αστάθειας. 

 Όλοι ξέρουμε τι θα κάνουν οι ευρωπαίοι της Φωτισμένης Δεσποτείας το έχουμε δει άλλωστε το έργο και παλιότερα. Δεν είναι αυτό το ζήτημα.

Το ζήτημα είναι εμείς τι θέλουμε;

Τι θέλουμε ως λαός, ως κοινωνία και ως άτομα; 

Τι θα κάνουμε και μέχρι που είμαστε αποφασιμένοι να τραβήξουμε το σκοινί;

Είμαστε έτοιμοι, ως λαός (έστω αυτό το 37% που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ) να υποστούμε τις συνέπειες μιας αρνητικής έκβασης της υπόθεσης?

Διότι την Κυριακή των εκλογών ξέραμε και ήξεραν γιατί ψηφίζαμε, οπότε δικαιολογίες τύπου "δεν ήξερα, δε διάβασα", δεν ισχύουν.

Είμαστε σε πόλεμο, έναν ιδιότυπο πολεμο χωρίς σφαίρες κι έξυπνα όπλα αλλά εξίσου καταστροφικό.

Οι σκέψεις και οι πράξεις μας πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτή την πραγματικότητα και να είμαστε έτοιμοι για τα πάντα.

Καλημέρα σε όλους σας.

Εκλογικές προφητείες

Αυτή την ανάρτηση την ετοίμαζα πριν τις εκλογές αλλά δεν πρόλαβα να τη δημοσιεύσω.
Δεν πειράζει, θα το κάνω τώρα, είναι ακόμη επίκαιρη.
Πριν τις εκλογές σκεφτόμουν τα εξής:

"Στις εκλογές υπάρχουν δύο επιλογές:
Α. Ο λαός, θα πιστέψει τη διαρκή προπαγάνδα όλων σχεδόν των μέσων και, φοβούμενος ότι θα χάσει αυτά τα λίγα που του έχουν μείνει ακόμη, θα σκύψει το κεφάλι και θα ψηφίσει εκείνους που του έκλεψαν σχεδόν τα πάντα.
Β. Ο λαός, αγανακτισμένος μετά από τόσα χρόνια μνημονίων, ανασφάλειας και ταπείνωσης, θα πει "φτάνει" και θα ψηφίσει ΣύΡιζΑ.

Αν ο λαός ψηφίσει Α, τότε η μετεκλογική κυβέρνηση θα μπορεί με κάθε θράσος να υποστηρίξει πως ό,τι κάνει το κάνει με τη στήριξη του Ελληνικού λαού και τα μέτρα θα πέσουν ακόμη πιο βάρβαρα και σκληρά.
Αν ο λαός ψηφίσει Β, τότε αυτοί που κυβερνούσαν μέχρι σήμερα και οι υποστηρικτές τους στο εσωτερικό και εξωτερικό θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να εμποδίσουν κάθε αλλαγή, βάζοντας τρικλοποδιές σε κάθε βήμα του νέου καθεστώτος και δημιουργώντας τεχνητές ελλείψεις και προβλήματα."

Χαίρομαι που τελικά υπέκυψαν στο φόβο λιγότεροι από όσους περίμενα.
Αλλά βλέπω ότι στο δεύτερο μέρος της προφητείας μου θα επαληθευτώ: ήδη η προπαγάνδα σπρώχνει φοβισμένα πλήθη να κάνουν ουρές έξω από τις τράπεζες.

Φαίνεται πως, όσο έχουν έστω και ένα νόμισμα κάτω από το στρώμα, οι λαοί θα σκύβουν το κεφάλι από φόβο μην το χάσουν.
Η αλλαγή, τις περισσότερες φορές, έρχεται από αυτούς που τολμούν γιατί δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν.

Λαϊκισμός

Βασικός μισθός 500 ευρώ για όλους; 
Κανένα πρόβλημα. 
Φτάνει οι κύριοι που νομοθετούν και ψηφίζουν να χαρίσουν όλη την περιουσία τους για την αποπληρωμή του χρέους και να ζουν ακριβώς με αυτά τα χρήματα και να πηγαίνουν στα ίδια ανύπαρκτα νοσοκομεία μ 'εμάς και να στέλνουν τα τέκνα τους στα κουτσουρεμένα πανεπιστήμια και όχι στο Ηarvard και το Yale με τα δικά μας λεφτά. 
Και επιπλέον, αν αποτυγχάνουν στο έργο τους, να τιμωρούνται παραδειγματικά και όχι να χαίρουν ασυλίας, την οποία οι ίδιοι ψηφίζουν.
Λαϊκισμός;
Και βέβαια όταν ακούω τα παράσιτα και τις βδέλλες που κυβερνούν και δημοσιογραφούν να μου λένε ότι τα νομοσχέδια που ψήφισαν είναι για το καλό της χώρας και των νέων της. 
Αλλά δεν φταίνε αυτοί, κάνουν την μόνη δουλίτσα που ξέρουν, την μόνη δουλίτσα για την οποία είναι άξιοι. 
Αυτοί που φταίνε είναι εμείς που τους αφήνουμε...

Απεργίες εκπαιδευτικών

Τα κακόμοιρα τα παιδιά!
Οι ασυνείδητοι καθηγητές που απεργούν τον καιρό των εξετάσεων!
Τι έγκλημα κι αυτό, να απεργούν την ώρα που τα παιδιά ανυπομονούν να εξεταστούν - λες και κανείς δε θέλησε ποτέ άλλη μια μέρα, μια εβδομάδα για ένα διάβασμα τελευταίας στιγμής.

Πέρα όμως απ' αυτό, εμείς, που βρίζουμε τους καθηγητές είμαστε βλάκες.
Μάλιστα, βλάκες.
Βλάκες όταν βρίζουμε τους καθηγητές, βλάκες όταν βρίζουμε τους υπαλλήλους τραίνων, λεωφορείων κι αεροπλάνων, τους γιατρούς του ΕΣΥ, τους αγρότες που κλείνουν την εθνική, όλους.



Για σκεφτείτε:
κανείς δεν αφήνει εύκολα τον καναπέ του για να βγαίνει έξω με κρύο και βροχή, κανείς δεν παρατάει το (μικρό) μεροκαματάκι του έτσι για πλάκα.
Το κάνουν;
Έτσι εύκολα πετάτε εσείς 20-30 ευρώ για να κάθεστε έξω από ένα υπουργείο παρέα με τους φίλους σας;
Κάτι θέλουν αυτοί οι άνθρωποι, κάτι τους καίει.
Για ψάξτε το.
Κάτω από κατηγορίες για παχουλά επιδόματα, άδικες επιδοτήσεις κτλ θα βρείτε το δίκιο του μεροκαματιάρη και το άδικο κάποιου μεγάλου που τον βολεύει αυτή η κατάσταση.
Ή το δίκιο του εργαζόμενου που βλέπει με το πρόσχημα της κρίσης να του στερούν όσα έχουμε στερηθεί όλοι μας.

Οι “καθηγητάδες” αγωνίζονται για βασικά τους δικαιώματα, όπως αγωνίστηκαν οι φορτηγατζήδες, οι ντελιβεράδες, οι υπάλληλοι καταστημάτων, οι χαλυβουργοί και πολλοί άλλοι.
Εμείς οι υπόλοιποι έπρεπε να είμαστε πίσω από κάθε έναν από αυτούς τους κλάδους όταν αγωνίζονταν.
Αντί γι αυτό, υιοθετήσαμε τις ετικέττες που τους κόλλησε το σύστημα και τους γυρίσαμε την πλάτη.

Θα έρθει όμως κι η σειρά μας, όταν θ’ αγωνιζόμαστε εμείς για τα ίδια ακριβώς πράγματα.
Τότε στο κούτελό μας θα κολλήσουν άλλη μια βολική ταμπέλα κι όλοι θα μας γυρνούν την πλάτη.

Αντισταθείτε σ' αυτή τη βολική μακαριότητα. Ρωτήστε, ψάξτε, μάθετε. Μη χάφτετε ό,τι μας πλασσάρουν τα κανάλια, η αλήθεια έχει προ πολλού φύγει από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης.

ΥΓ. Όσο για παιδιά δε θα πάθουν τίποτα αν αναβληθούν οι εξετάσεις λίγο. Το ξέρω, από προσωπική πείρα.